2005/Oct/17

feeling Blue

เหอๆ เมื่อวานพึ่งบ่นว่าเบื่อพอมาวันนี้ ชีวิตโคตรยุ่งเลย หาเวลาไปถ่ายรูปไม่ได้เลย ต้องทำนู้นทำนี้อยู่ตลอดไม่มีเวลาจริงๆ อยากจะคุยกับน้องๆ ก็ได้แต่ On Msn แต่ตัวไปรู้หายไปไหนแล้ว เหอๆมีเวลาซักหน่อยก็เอาแต่นอน ทำตัวอืดถืดเสียจริงๆ อยู่นี้หนาวแล้วน้า ^^ คนพิมพ์ก็หนาวไปด้วย ช่วงนี้เข้าบอร์ดมักเกิลไทยบ่อยมาก เพราะอีกสองวันต้องไปโรงบาล ก็จะไม่ได้เข้ามาอีกหลายวันแน่นอน ฮ้า ~ ชีวิต.. ไม่รู้จะบ่นอะไรดี มันไม่มีอะไรให้บ่นนะซี่ เจ้าตัวน้อยก็ดิ้นซะ ไม่ต้องเรียกทีบหรอก เรียกกระทืบเลยดีกว่า สงสัยตัวจะอ้วนใหญ่แน่ๆเลย เจ้าพ่อเรย์แกก็เริ่มอาการ กระสับ+ลนลาน ขึ้นเรื่อยๆ ^^ ฮ่าๆ เห็นแล้วก็น่ารักดีนะ บางทีก็คิดว่า โห่ เราจะมีลูกแล้วหรอเนี่ย แล้วอีกความคิดก็พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว " เราจะเป็นแม่คนได้จริงๆหรอ " ??!!

แต่ไม่ได้โรคจิตขนาดว่า จะไม่อยากเลี้ยงลูก แต่มันกังวลว่า เราจะเลี้ยงเขาให้โตมาด้วยวิธีไหนดี ให้โตมาด้วยตัวเอง แล้วเราที่เป็นพ่อแม่ล่ะ นั่งเก้าอี้โยกดูลูกเฉยๆอย่างนั้นหรือ ?? หรือว่าดูแลใกล้ชิน แล้วลูกเราจะโตมาอยู่ในสังคมได้อย่างไรในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างต้องพึ่งคนอื่นหมด มันยากลำบากจริงๆที่จะดูแลมนุษย์ให้เติบโตมาอย่างที่โลกใบนี้ต้องการ แต่สิ่งที่ตั้งใจเอาไว้แล้วคือต้องให้ลูกเป็นคนเลือก ไม่ว่าจะเป็นอะไร ให้เขาตัดสินใจเอง แต่มันก็ยากจริงๆเลยที่จะให้เขาลองสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง หลายคนบอกว่าถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ แล้วคนๆนั้นก็คงจะไม่มีลูกซะล่ะมั่ง พ่อแม่ที่ไหนกันจะยอมให้ลูกเข้าไปหาสิ่งเลวร้าย แล้วเสียใจกับมันทั้งๆที่เราก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ ไม่รู้สินะ ไม่อยากให้ลูกโตมาแล้วเป็นคนที่ทำอะไรไม่เป็นเลย แต่ก็ไม่อยากให้เขาลำบากมากไป มันยากและลำบากใจจริงๆ พี่คงต้องเลี้ยงลูกด้วยความรักล้วนๆซะล่ะมั่ง ^^ ....

การที่เด็กเติบโตขึ้นมาได้แล้วนิสัยเป็นอย่างไรนั้น มันต้องขึ้นอยู่ที่พื้นฐานและการเลี้ยงดูของพ่อแม่ พี่รู้จักกับเด็กมาเยอะ โดยเฉพาะในมักเกิลไทย และสิ่งนี้ทำให้พี่ได้รู้จักชีวิตของเด็กรุ่นมากขึ้น ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เคยเป็นวัยรุ่น ใช่ แน่นอนพี่เคยเป็น ผู้ใหญ่มักจะลืมไปเสมอว่าพวกเขาก็เคยผ่านวัยที่น่าสงสารนั้นมาก่อน แล้วพวกเขาก็รู้แล้วว่าความสนุกไม่ได้สร้างความสุขใจอย่างแท้จริง แล้วมันคืออะไรล่ะ ?? มันไม่มีคำตอบ ในเวลาที่คุณดูมีความสุข และในเวลาที่คุณรู้สึกทุกข์ ไม่มีใครเข้าใจมันได้ดีเท่าตัวเอง เพราะไม่มีใครที่เป็นตัวเรา จริงไหม ?! พ่อมดแม่มด มีคาถาสกัดใจ แต่เราเหล่ามักเกิล ไม่สามารถทำอย่างนั้น เราไม่มีพลังพอที่จะกดดันหัวใจตัวเองให้ห่างจากผู้คน ไม่สามารถปิดกันหัวใจ ให้ห่างจากสิ่งที่ไม่ต้องการได้เลย หากเมื่อไหร่ที่เราทุกข์ใจ มันคือความแข็งแกร่ง ที่แท้จริงนะจ๊ะ - 3 -

.........................................................



edit @ 2005/10/17 20:09:16
edit @ 2005/10/26 17:09:46

Comment

Comment:

Tweet


เม้นช้าหน่อย ขอโทนะค่ะเจ้ มัวแต่ติดเกมส์
โห.. เขียนซะอึ้งเล็กน้อย เพราะเลี้ยง 1 ชีวิตนี่ยากเนาะกว่าจะให้เค้าโตมา เป็นคนดี นิสัยดี จิตใจดี เฮ่อ.. ยากแฮะ
---- เจ้ใกล้คลอดแล้วเหรอะเนี่ย บีรู้สึกเหมื่อนว่าเมื่อวานเจ้เพิ่งท้องเดือนเดียวเอง อิอิ
ที่มิวนิคอากาศเหมือนเมืองไทยมั๊ยอะ อยากรู้จังเลย เหอๆ -*-
พูดถึงแฟนเจ้ ยังขำเรื่องผ้าอนามัยไม่หายเลย เล่าให้แม่ฟังแม่ขำกลิ้งเลย เหอๆๆ ใช้ปีกน้าเนาะ เอ๊ะ หรือปีหน้าจะมีอกคนนึง
อยู่ที่นู้นพิมไทยได้ก้อไม่บอก ปล่อยให้ดำน้ำตั้งหลายคอมเม้น
โอยอยากไปหาเจ้ที่บ้านอะ เอิ๊ก!! เคาะประตูบ้านว่างั้น อิอิ คลอดแล้วถ้าว่างๆจากเห่อลูกคนแรกส่งรูปเบเบี๋น้อยมาให้ดูบ้างนะค่ะ อย่าลืมเมวบี(2)ซะหล่ะ
บียังคิดเลยว่าจะถามเจ้ ว่าความรู้สึกคนเป็นแม่เนี่ยเป็นยังไง แต่รอรู้สึกเองดีกว่าเนอะ ( ก่อนหน้านั้นหาสามีให้ได้ก่อนเหอะ )
โอยดีใจ เจ้อัพได ส่วนบีหมก เหอๆ
อยากเห็นรูปเจ้แบบเต็มๆจังเลย ( เต็มๆตัว เต็มๆหน้า หรือเต็มๆท้องก้อได้ อิอิ ) แฟนเจ้ด้วย ยังไม่เคยเห็นชัดๆ ว่าแล้วก้ออิจฉาความสวยเจ้ ถ้าบีเห็นเจ้ออนจะทักนะค่ะ อย่าแปลกใจว่าไม่มีเมวนี้นะค่ะ เจ้คงลบไปแล้ว เด๋วบีจะทักเอง อย่าลืมกันนะ
สู้ๆ แม่ดีพ่อดีลูกต้องดีแน่ๆ สวยๆหล่อๆด้วยแหละ อย่าลืมนะค่ะ บีขอทีมบาร์เยินมิวนิคน้อยๆนา...
ไร้สาระและ แต่คิดถึงน๊า.. มิสยูว..
I miss you so much J'Liz
บี2 Daphne
ปล. อิจฉาลูกเจ้ ออกมาจมูกโด่งชัวร์ๆ ลูกฝรั่งงี้ บีดิแบน..
#8 by Daphne (58.9.130.138) At 2005-10-21 17:51,
คิดๆแล้วการเป็นแม่นี่เหนื่อยมาก แต่ก็ภูมิใจที่ได้เป็นนะค่ะ

ในอนาคตไม่รู้ว่าตัวเองจะเลี้ยงลูกได้ดีรึเปล่าเลย เฮ้อ...

รักษาสุขภาพนะค่ะพี่สาวสุดสวย...
นิคเป็นห่วง ลูกพี่ต้องน่ารักแน่ๆ เพราะมีพ่อแม่น่ารัก
#7 by FaIry (61.90.124.156) At 2005-10-20 20:00,
^^ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นห่วงพี่ลิสมาก อยากให้พี่ลิสแข็งแรงเช่นเดียวกับลูกของพี่และก็สามี ( ป๋าเรย์ ) ค่ะ ^^ อ่านแล้วรู้สึกว่าชีวิตของคนใกลบ้านกับชีวิตของคนที่เป็นแม่ลำบากเหมือนกัน ได้เห็นเค้าเติบโต ได้เห็นรอยยิ้ม ได้เห็นเขามีความสุข คนเป้นแม่ก็ชื่นใจไม่น้อย อยากให้ครอบรัวพี่ได้มีความสุข ไม่เหมือนของหนูที่ทะเลาะกับแม่ทุกวัน .. เฮ้อ คิดแล้วหนักใจไปเปล่า ๆ ... ก็ไม่รู้สินะ ว่าต่อไปชีวิตหนูจะมีความมสุขเหมือนพี่บ้างรึเปล่า มันแล้วแต่เราที่จะลิขิตมันล่ะเน้อ ^^ แต่หวังว่าพี่ลิสคงมีความสุขนะคะ ^^

รักมาก ...xxx
น้องออม/Hermio...NiN-Ne

ป.ล. อยากเห้นเจ้าตัวเล็กได้ยิ้มสักครั้ง ^^
#6 by ::+:: Princess_hermioninne ::+:: At 2005-10-20 16:03,
ยังไงก็รักษาสุขภาพหน่อยนะพี่ ^^
แหมตาพี่เรย์ก็เห่อใช่ย่อยเลยนา....
เรื่องเป็นแม่คนนี่ อิ๋มเลิกคิดไปนานแล้ว -*-...เฮ้อ คิดว่าคงเลี้ยงใครไม่ได้หรอก แค่เป็นตัวอย่างให้น้องสาวยังไม่ค่อยจะได้เรื่องเลยอ่ะนะ...
ถ้าให้มีลูกเป็นของตัวเองนี่ก็...เหอๆ ดับแน่ๆ -*-..

ปล. อ้อ ไปคอสมาแล้วนะฮะ ไปดูได้ในบล็อก หุๆๆ เจ๊ริคหล่อโคตรๆ อิๆๆ
#5 by อัสต้า At 2005-10-18 23:30,
มุกว่าแม่คนเนี่ย คงต้องมีทั้งลำบาก สุข เหนื่อย
แต่การที่ได้เลี้ยงเค้า อบรมเค้า ก็เหมือนเราได้เสริมสร้างคนดีๆคนนึงเพิ่มขึ้นอีก
เมื่อเรามองภาพนั้น คงจะมีความสุขนะ
แม่ของมุกไม่เคยพูดออกมาตรงๆหรอกเวลาที่มุกสามารถทำอะไรให้เค้าภูมิใจได้
(แม่ฟอร์มเยอะ^^)เป็นธรรมดา
เขาคงกลัวว่าถ้าเอ่ยชมแล้วจะเหลิงมั้ง
แต่ก็ไม่เป็นไร มุกชินแล้วล่ะ แม่ไม่ดุไม่ว่าก็คือ เขาภูมิใจในตัวเราแล้ว
#4 by =*MoonShiNe Ze*= At 2005-10-18 19:16,
ถึงจะลำบาก
แต่เวลาที่เราได้เห็นเค้าเติบโตขึ้นทุกวันมันก็น่าหายเหนื่อยนะ

คิดเหมือนกันว่าคนเป็นแม่เนี่ย ลำบากขนาดไหน ถึงไม่เคยเข้าใจความรู้สึกจริงๆแต่ก็พอรู้ว่าการที่สามารถเลี้ยงให้เราโตได้ขนาดนี้เก่งมากเลยนะ

คนเป็นแม่เนี่ย ฮีโร่ของลูกจริงๆล่ะ

เป็นกำลังใจให้พี่แล้วก็ตัวเล็กนะ เชื่อว่าเค้าต้องเติบโตขึ้นเป็นคนดีแน่ๆ
#3 by Señor(ita) At 2005-10-18 11:07,
heyhey!!
อ๊าก ... พี่ลิสเอาท่านคลาวด์ขึ้นหัวบล็อก อ๊ากกกกกกก นุ่นกำลังบร้าไฟนอลขึ้นสมอง ยิ่งท่านพี่วินเซนต์ กรี๊ดๆๆๆๆ อย่างแรงๆๆๆๆ << ปล่อยมันเห๊อะ....

แง่มๆ อ่านข้างบนแล้วกลัวๆชอบกล ... เรื่องการเลี้ยงลูก... ไม่รู้จะพูดยังไงเพราะหนูมันก็ไม่เคยมี - -" แต่หนู(ซึ่งเคยถูกเลี้ยงมา) บอกได้เลยว่าบ้านหนูพ่อแม่หวงอย่างมากมาย... บางทีเราก็นึกโมโหนะว่าทำไมไม่ไว้ใจกันบ้าง แต่พอลองคิดไปคิดมา เอ้อ... คงเพราะเค้าห่วงเรา อย่างเรื่องไปเที่ยวกับเพื่อน เห่อๆ ปัญหาโลกแตก นานๆจะได้ไปซักที แต่ก็นั่นแหละ ถ้าลองนึกว่า หากวันนึงเรามีลูกที่โตเป็นวัยรุ่น(วัยอันตรายแหละ อย่างว่า) เราจะปล่อยง่ายๆงั้นหรือ? หนูคิดว่าตัวเองก็คงจะทำอย่างที่พ่อกับแม่ทำตอนนี้นั่นแหละ

ส่วนเรื่องพื้นฐานที่พี่พูด มันถูกที่สุดเลยละคะ เมื่อก่อนบ้านหนูนี่พ่อกับแม่ทะเลาะกันเป็นว่าเล่น ขนาดตอนพาไปเที่ยวสวนสัตว์ยังไม่มองหน้ากัน (ยังจำจนถึงวันนี้) มันยังฝังมาถึงตอนนี้ คงจะเป็นอัคติเล็กๆเกี่ยวกับพ่อแม่ละมั้ง ไม่ใช่ว่าหนูไม่รัก (ไม่ใช่แน่ๆ) แต่ตอนนั้นเค้าได้แสดงอะไรๆเกี่ยวกับชีวิตคู่ให้หนูเห็นเอาไว้มาก จนทำให้หนูกลัวอะ... กลัวว่าโตไปแต่งงานมีลูกแล้วจะเป็นแบบนั้น ก็ไม่รู้สิ... แต่หวังว่าพี่ลิสจะมีความสุขมากๆนะคะ

take care ur self
XXX
#2 by ♠ zenith. At 2005-10-18 09:27,
อ่านแล้วก็แบบว่า..อืม...ก็เข้าใจความคิดพี่ลิสในส่วนนึง เพราะตัวเองก็เลี้ยงน้องมาตั้งแต่เล็ก ก็จะรู้ดีว่าการเลี้ยงมนุษย์จริงๆตัวเป็นๆที่มีเลือดเนื้อและจิตใจ มันยากซะยิ่งกว่าการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงหรือตัวละครในเกมส์ซิมส์ซะอีก หากผิดพลาดก็จะมีผลอันยิ่งใหญ่เกิดตามมา... หุหุ

อิจฉาพี่ลิสอ่ะ ที่นั่นหนาว ที่นี่ร้อนมากๆแถมฝนก็ตกกันจัง (ม๊าจูนบอกว่าถ้าเธออยากหนาวก็หัดตื่นเช้าๆบ้างสิ มัวแต่นอนกินบ้านกินเมือง มันคงจะหนาวหรอก) แบบว่าเอิ๊ก...เถียงไม่ออก ว่าแต่เกี่ยวอะไรเนี่ย 555+

อ่านที่พี่ลิสเขียนแล้วรู้สึกว่าการเป็นแม่คนก็ยากเนอะ ... ว่าแต่ป๋าเรย์(ไปนับญาติไปเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?)คงจะลนลานมากกว่าพี่ลิสแน่ๆเลย เพราะพี่ลิสลนลานไม่ได้ไงล่ะ (ไม่เกี่ยวอีกแล้ว) ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นห่วงๆ

xxx
#1 by J u N e __ P o T T e R At 2005-10-17 21:56,